Kolejny rok szkolny, już tradycyjnie, zaczęliśmy od spotkania z absolwentem. To doskonała okazja refleksji, wspomnień i dzielenia się doświadczeniami tych nieco starszych z tymi nieco młodszymi. 17 września odwiedziła nas absolwentka klasy biologiczno-chemicznej, Paulina Kura, która jest studentką trzeciego roku na wydziale Inżynierii Biomedycznej Politechniki Śląskiej. To właśnie stanowiło kanwę opowieści, którą Paulina snuła podczas naszego spotkania.
Tak jak wielu, kiedy była uczennicą, marzyła o tym, żeby zostać lekarką, żeby pomagać ludziom chorym, ulżyć im w cierpieniu i przedłużać życie. Okazało się jednak, że progi na uczelnie medyczne nie pozwoliły podjąć nauki na kierunku lekarskim i… no właśnie - wybory w takich sytuacjach nie są łatwe; można zostać w domu i poprawiać maturę za rok, albo można podjąć studia na innym kierunku. Tak właśnie zrobiła Paulina, zaryzykowała niewiele, postanowiła spróbować, jak to będzie, kiedy pomoc chorym będzie mogła nieść jako inżynier, nie lekarz. Okazało się, że ta droga była strzałem w dziesiątkę, celem, który nie od początku był jasny, ale skonkretyzował się podczas studiów.
Paulina w czasie wykładu zabrała nas na spacer po szpitalu; od momentu rejestracji i przyjęcia pacjenta, przez diagnostykę, zabieg chirurgiczny aż do rehabilitacji. Uświadamiała nam rolę jej przyszłej profesji, nieodzowność badań nad materiałami medycznymi, znaczenie systemów danych, odróbki wyników badań oraz konieczności współpracy różnych dziedzin, żeby współczesna medycyna była w stanie skutecznie pomóc pacjentom. Na co dzień mamy bezpośredni kontakt z lekarzem, pielęgniarką, farmaceutą lub rehabilitantem a nie znamy lub nie pamiętamy o roli wszystkich anonimowych naukowców, badaczy, inżynierów, którzy stoją w cieniu. Warto mieć świadomość, że bez nich nie ma ani diagnostyki, ani leczenia, ani postępu w medycynie.
Studia przynoszą Paulinie dużo satysfakcji - zachęca wszystkich do rozważenia podjęcia nauki na studiowanym przez nią kierunku. Pamiętajcie: „życie jest jak pudełko czekoladek, nigdy nie wiadomo na jaką się trafi”, warto próbować różnych czekoladek i otwierać różne drzwi, przed którymi stawia nas los, warto zajrzeć, co jest za nimi, może znajdziemy cel, o którym nawet nie marzyliśmy…?
